Własne problemy
Także podczas kilku ubiegłych lat trudności w rozwiązywaniu własnych problemów wewnętrznych powodowały niepokoje i protesty wśród młodzieży wielu krajów na wszystkich kontynentach. Aby wyjaśniać ten kryzys, literatura socjologiczna zajmująca się analizami tych zjawisk i procesów wysuwała różne hipotezy i teorie. Wskazywa no analogiczne sytuacje w dziejach europejskich, na przykład okres romantyzmu z jego zbuntowaną młodzieżą itp. Inne teorie analizowały struktury klasowe i ich napięcia, tendencje rozwojowe w gospodarce, które powodują, że młodzież czuje się zagrożona nie widząc możliwości zapewnienia sobie miejsca w społeczeństwie, które powinno odpowiadać wzrostowi jej świadomości rozbudzanej przez szybki postęp nauki itp. Najdalej jednak idą hipotezy dotyczące ogólnego kryzysu "wychowują-cego społeczeństwa". Generalnie mówiąc, teoria ta orzeka, że struktury społeczne i układy instytucji tracą zdolności efektywnego wprowadzania młodego pokolenia do udziału w życiu społeczeństwa.